Aby móc pomóc członkowi rodziny choremu na schizofrenię trzeba najpierw samemu zrozumieć istotę tej choroby. Schizofrenia to choroba psychiczna w której występują tak zwane objawy pozytywne i negatywne.
Objawy pozytywne to na przykład omamy i urojenia natomiast objawy negatywne to apatia, "lenistwo". Funkcjonowanie bez leczenia jest praktycznie niemożliwe, tylko u nielicznych osób nie następują nawroty choroby. Natomiast u pacjentów, którzy regularnie przyjmują leki ryzyko nawrotu choroby sięga zaledwie 15%.
W leczeniu schizofrenii najważniejsze jest przyjmowanie leków i regularne wizyty lekarskie. Aby jednak w pełni wrócić do normalnego życia potrzebna jest także psychoterapia i pomoc rodziny. Najbliżsi muszą zrozumieć, że to iż chory prawie nic nie robi, może większość dnia przeleżeć w łóżku nie wynika z lenistwa tylko z faktu występowania objawów psychotycznych. Swoje skutki uboczne mają także leki, które często sprawiają, że chory jest ospały i brakuje mu motywacji.
Warto zdawać sobie także sprawę z faktu, że osoby które cierpią na chorobę schizofrenia inaczej odczuwają czas oraz mają problemy z rozumieniem żartów, rzadko się śmieją. Rodzina powinna więc dać bezwzględne wsparcie, stwarzać poczucie bezpieczeństwa oraz motywować chorego do pracy nad sobą. Ważna jest codzienna aktywność, wychodzenie do ludzi, trzeba dbać o to aby chory na schizofrenię był w miarę możliwości samodzielny.
