Obecna ludność coraz rzetelniej kieruje atencję na wielorakie formy terapii, aby polepszyć jakość życia i stan psychiczny. Jedną z tych oryginalnych metod, otrzymującą coraz to znaczniejszą renomę, jest dogoterapia. To fenomenalna forma kuracji, jaka sprzęga w sobie bliskość człowieka z czworonogiem, gwarantuje rozległy obręb korzyści dla różnych kategorii ludzi. Począwszy od maluchów z trudnościami w edukacji po osoby w podeszłym wieku, cierpiące na choroby przewlekłe, dogoterapia staje się wielozadaniowym instrumentem rozwijającym zdrowie mentalne oraz uczuciowe.

Początki kynoterapii

Przeszłość kynoterapii czerpie z starożytnego Egiptu, gdzie psy były użytkowane do pomocy w uzdrawianiu rozmaitych dolegliwości. Niemniej jednak to dopiero w ostatnich dekadach dogoterapia osiągnęła potwierdzanie w sferze nauk medycznych. Obecnie psy są wykorzystywane w rehabilitacji tak samo w oddziałach leczniczych, jak i wspólnotach lokalnych.

Dogoterapia, a redukcja stresu

Doświadczenia naukowe bezspornie wykazują korzyści płynące z relacji z czworonogiem. Dogoterapia przynosi polepszenie stanu ducha, zredukowanie zdenerwowania, wzmożenie aktywności fizycznej i rozwijanie kompetencji społecznych. W dodatku obecność czworonoga w trakcie kuracji jest w stanie poruszać zachętę do uczestnictwa w terapii oraz przeprowadzania reguł rehabilitacyjnych.

Psychologiczne aspekty wyboru psa terapeutycznego

W czasie dogoterapii zasadnicze stają się właściwości charakteru psa. Sympatyczne usposobienie, przyjazne nastawienie, ustabilizowany charakter, cierpliwość a także pragnienie kooperacji z człowiekiem oznaczają przewodnie elementy. Rasy czworonogów nierzadko selekcjonowane do roli terapeutycznej to między innymi Labrador Retriever, Pudel (średni lub duży) a także Bernardyn.

Dobre strony i przeciwwskazania dogoterapii

Dogoterapia wykazuje obszerne wykorzystanie w leczeniu różnych chorób, jak na przykład autyzm, ADHD, upośledzenie intelektualne, zaburzenia psychiczne, bądź choroby neurodegeneracyjne u osób w podeszłym wieku. Jednakże istnieją też ograniczenia, jak na przykład strach przed czworonogami, alergie na sierść i ślinę psów, skłonność do infekcji oraz ograniczona odporność.

Dogoterapia, w charakterze rehabilitacji dla każdego, jest jeszcze bardziej atrakcyjna i ceniona. Związek z czworonogiem, nie wyłącznie jako forma leczenia, ale też jako powód zabawy i pomocy, powoduje, że ta odmiana leczenia staje jest osiągalna dla każdego, który poszukuje polepszenia trybu życia i dobrostanu umysłowego.